PanOckie naramienniki.

Na zdjęciach widać, że dodałem mojemu robotowi naramienniki o kształcie ściągniętym od Hospitallera. Szczegół, że korzystałem z ilustracji w podręczniku a nie zdjęcia figurki i wydało mi się, że ten naramiennik ma ość przez środek Spodobało mi się w międzyczasie, więc zostanie
Wykonanie naramiennika kłopotów nie nastręcza, trzeba tylko wiedzieć który etap krzepnięcia ciasta do czego się nadaje. Póki co nie mam zdjęć z tego zabiegu, ale w przy okazji dodam.

Na początek nawiercamy płytko ramię modelu, który chcemy wyposażyć w dodatkowy kawałek zbroi i mieszamy porcję masy. Póki świeża, nakładamy nieco na nawiercone ramię, lekko wcierając w wywiercone otwory. Wałkujemy pozostały kawałek ciasta do grubości ciut większej niż ta, którą chcemy nadać naramiennikowi i skalpelem wycinamy w miarę dokładnie kształt naramiennika.

Czekamy krótką chwilę, by masa zaczęła wiązać i nakładamy przygotowany naramiennik na wcześniej wysmarowane ramię, dociskając go lekko, by zapewnić dobre połączenie obu porcji masy. Zapewne lekko zniekształci nam to płytę, więc oklepujemy go dookoła płaskim narzędziem, by odzyskał kształt.

Teraz pijemy w spokoju herbatę, bo gdy masa będzie bliska stwardnieniu łatwiej nadamy rzeźbionemu elementowi ostre krawędzie i ukształtujemy ość na środku (jeśli komuś się spodobała; wystarczy wziąć gładzik dentystyczny czy coś w ten deseń i lekko przyciskając do powierzchni naramiennika wykonać kilka ruchów od brzegów płyty do środka a następnie, dociskając łopatkę nieco mocniej, uformować ściągnięte przed chwilą zgrubienie na środku w centralną ość. Na tym etapie możemy też poprawić brzegi naramiennika, jeśli nie są wystarczająco kanciaste. Trzeba wykonać parę ruchów łopatką od środka na zewnątrz płytki pod lekkim naciskiem i znów oklepać brzegi, układając łopatkę prostopadle do powierzchni płyty.